۰۲۲
«وقتی دود فرومینشیند»
مسیر دشوار شده است؛ پر از نقاط لغزنده و تختههای شکسته. همیشه اینطور نبود. بااینحال، پیمودن این راه هنوز ارزش زحمتش را دارد. ما در این مسیر از حال یکدیگر باخبر میشویم، کالا و هدیه ردوبدل میکنیم و در روزهای سخت به کمک هم میشتابیم. اما سالها رفتوآمد، بیآنکه کسی دستی به تعمیرش ببرد، بهایی داشته است.
کمکم کمتر از این مسیر عبور میکنم. حالا یک قدم اشتباه هم میتواند به قیمت جانم تمام شود. با فرسایش راه، فاصله انگار هر روز بیشتر میشود. دیگر چیزی نیست که مسیر را محکم و استوار نگه دارد. تختهها پوسیدهاند و فضای زیر پل تاریک و هراسانگیز است.
وقتی دود فرو مینشیند، دستهای سوختهام را به چمنهای سبز و تازه میمالم.
دلم برای این پل تنگ نخواهد شد.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!