نیروانا

۰۲۳

۰۲۳

بدون موضوع | 2026-11-09 | 6 بازدید | 1 لایک

«اسب‌ها»

دو اسب دارم. یکی در اتاق خوابم زندگی می‌کند و دیگری در باغ. هر دو در نوعی زندگی خانگیِ مشترک و درهم‌تنیده سهیم‌اند؛ هر دو به رنگ سفیدِ مایل به کرم و چرک‌مرده‌اند، به سفیدی پارچه‌ی نخی‌ای که بارها شسته و رنگ‌باخته باشد.

من هم درست مثل اسب‌هایم، زندگی‌ای خانگی دارم، بی‌آنکه واقعاً اهل خانه و زندگی خانگی باشم. اسبی که در باغ است از پنجره‌ی اتاق خوابم دیده می‌شود و اسب دیگر در اتاق زندگی می‌کند؛ بی‌آنکه هرگز حرکتی کند، مگر آنکه خودم جابه‌جایش کنم.

این دو اسب هرگز یکدیگر را ندیده‌اند و هر کدام زندگیِ تنهایی دارند؛ درست مثل خود من.

سگی هم هست؛ موجودی پشمالو به رنگ گردوی تیره، با چشم‌هایی سیاه و دکمه‌مانند که با همه آشناست. هیچ‌کدام از ما هرگز از اینجا پا بیرون نگذاشته‌ایم. اهمیتی ندارد که بعضی از ما امکان رفتن داشته‌اند و بعضی دیگر نه. ما در ماندن با هم برابریم.

خانه چنین حکمی کرده است؛ بی‌آنکه هرگز آن را به زبان آورده باشد یا قانونی برایش تعیین کرده باشد. خانه همین‌طور است. از مدت‌ها پیش وجود داشته و سر جای خود ایستاده است. کاری که خانه‌ها باید بلد باشند؛ درست مثل درختان، حصارها یا هر موجود زنده‌ای که پا دارد.

سگ بیش از همه در خانه رفت‌وآمد می‌کند؛ از آستانه‌ی درها می‌گذرد و دوباره بازمی‌گردد. وقتی با اسبِ باغ روبه‌رو می‌شود، آن اسب یک سگ است؛ وقتی مرا می‌بیند، من هم یک سگ می‌شوم. تنها اسبِ اتاق خواب سگ نیست. اسبِ اتاق خواب، همان اسبِ اتاق خواب است؛ سفید، درست به همان سفیدیِ پارچه‌ی نخیِ شسته و رنگ‌باخته‌ای که با وجود رنگ‌پریدگی‌اش هنوز سفید است.

تنها کسی که لباس به تن دارد من هستم؛ با همان پوشش‌های معمولی‌ای که به جنس مؤنث نسبت می‌دهند؛ اصطلاحی که اغلب به‌اشتباه به کار می‌رود، آن‌قدر که خودِ این اصطلاح نیز از کاربرد نادرستش بیزار است. درست همان‌طور که من بیزارم.

من از نظر ژنتیکی بر دیگران تحمیل شده‌ام؛ اما همه همین‌طورند، حتی اسب‌ها و سگ. تنها شیشه‌ی پنجره‌ی اتاق خواب از چنین تحمیلی و از الزامِ دیدن رها شده است. بااین‌حال، شیشه هم آزاد نیست؛ در چارچوب چوبی‌اش ثابت مانده و محکم نگه داشته شده است. چارچوب را دیوار نگه داشته، دیوار را دیوارهای دیگر و آن دیوارها را کف و سقف به یکدیگر متصل کرده‌اند.

هیچ‌کس نمی‌تواند از این کلیت بگریزد؛ نه خانه، نه اسب‌ها، نه سگ و نه دختر.

اسبِ باغ نزدیک حصار، دایره‌وار می‌دود و یالش در باد از چهره‌اش کنار می‌رود.

دختر این را نمی‌بیند.

سگ این را نمی‌بیند.

اسبِ اتاق خواب هم از آن خبر ندارد.

#داستان

پست‌های مرتبط

۰۳۱
2026-11-22
۰۳۰
2026-11-20
۰۲۹
2026-11-17
۰۲۸
2026-11-15

نظرات (0)

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!