۰۱۵
«تعطیلات غمانگیز»
برای اینکه به آن کریسمس خانوادگیِ نفرتانگیز نروم، هر بهانهای که ممکن بود آورده بودم؛ این بار مهمانی در خانهٔ برادرم برگزار میشد که بابتیست بود و مشروب نمیخورد. دستکم در خانهٔ مادرمان میتوانستیم مشروب بخوریم. چطور میتوانستیم بدون الکل از پس این جشنها بربیاییم؟
شکایتم به گوش کسی نرسید.
وقتی رسیدم، خانه خالی بود؛ نه ماشینی، نه چراغی. هدیهای برایم روی ایوان گذاشته بودند. «کریسمس مبارک، همان چیزی را که آرزو داشتی به دست آوردی.» داخل بستهبندی یک بطری ویسکی بوربن بود. روی ایوان نشستم و احساس گمگشتگی کردم. و وقتی برف باریدن گرفت، گریه کردم.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!