۰۱۶
«ریز»
از وقتی فهمید که داری یواشکی براندازش میکنی، هر شب با وحشت از خواب میپریدی. مدام به خودت میگفتی: هرگز! حتی اگر آخرین تخممرغ خانه هم باشد، نه! نه با آن موجود حیوانصفت. بچههایش را تصور کن! بچههایی به شکل هیولا!
اما یک روز صدای ضربهای به در بلند شد. ریز پشت در ایستاده بود و با نگاهش از تو اجازه میخواست؛ و نگاه تو میگفت: بیا تو.
آن صدای خشدار ناگهان به نرمی کره شد. از حال رفتی و او مثل شاهزادهای در آغوش گرفتت و از زمین بلند کرد.
خیلی زود، نشانهی عشقش دور کمرت حلقه زد و شکمت را روزبهروز بزرگتر کرد.
دختر نازنینت به دنیا آمد؛ نیمی خرس عروسکی و نیمی فرشته.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!