۰۱۹
«بانوی صورتی»
با شنیدن ماجرایی که خواهرزادهام از نخستین شب اقامت خانوادهشان در خانهی جدید تعریف میکرد، لرزه بر اندامم افتاد.
آنها در اتاق نشیمن دور هم نشسته بودند و بیرون، باران میبارید و هوا رو به تاریکی میرفت. الایز، دختر پنجسالهاش، ناگهان با جیغ از آشپزخانه بیرون دوید.
فریاد زد: «یه خانم صورتیپوش بیرون پنجرهست!»
پدر الایز با عجله به آشپزخانه رفت و اعلام کرد: «هیچکس اون بیرون نیست!»
خواهرزادهام که الایزِ اشکآلود را همراهی میکرد، او را دوباره به آشپزخانه برد.
الایز دوباره جیغ کشید: «اونجاست!»
به پنجره اشاره کرد. آنسوی شیشه، دختری ایستاده بود که درست مثل خود الایز، پیراهن خواب صورتی به تن داشت و انگشتش را به سوی او گرفته بود.
اما آن دختر کسی نبود جز تصویر انعکاسیافتهی خود الایز در شیشه.
با خودم فکر کردم: این هم داستان ترسناک بعدی من!
البته با پایانی متفاوت.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!